Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Εξόρμηση στην Λίμνη δόξα ~ Ορεινή Κορινθία

Πανοραμική άποψη της λίμνης Δόξα.
Είναι κάποιες στιγμές που η αίσθηση ότι πρέπει να ξεφύγουμε από την πόλη μας κυριεύει. Η απόδραση από την Αθήνα ή από κάθε μεγάλη πόλη, είναι επιβεβλημένη και θα γεμίσει τις μπαταρίες μας, θα μας βοηθήσει να αλλάξουμε ριζικά παραστάσεις και θα μας ανανεώσει! Ειδικά όταν ξέρουμε ότι με το ποδήλατο ή τρέχοντας θα κυκλώσουμε μια λίμνη! Έστω κι αν είναι μικρή, έστω κι
αν είναι τεχνητή. Πάντως είναι σίγουρα πανέμορφη από όλες τις απόψεις!
Η λωρίδα γης που εισχωρεί μέσα στην λίμνη και οδηγεί στο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου, είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί το αποκαλούν "το ποντικονήσι της Κορίνθου"

Σε 167 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, με κατεύθυνση δυτικά προς την Ορεινή Κορινθία (από τον δρόμο που περνάει από Ξυλόκαστρο και Τρίκαλα Κορινθίας), βρίσκεται η τεχνητή λίμνη Δόξα, δίπλα στο χωριό Φενεός. Λίγο πριν πάμε να γνωρίσουμε την προτεινόμενη διαδρομή για πεζοπορία, τρέξιμο ή ποδηλασία γύρω από την λίμνη ας δούμε το σχετικό βίντεο:



Η Διαδρομή:


Powered by Wikiloc

Αφετηρία και τερματισμός μας το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου, στο γραφικότερο σημείο της λίμνης Δόξα Φενεού. Η Αρχαία Φενεός, που μέχρι το 1977 λεγόταν Καλύβια, ήκμασε κατά την εποχή του Ομήρου με βασιλιά τον Έλατο και έφτασε να έχει πληθυσμό ακόμη και 30.000 κατοίκους. Στην κεντρική πλατεία εκτός από την εκκλησία θα βρούμε ένα μεγάλο πλατάνι, το οποίο χρησιμεύει και σαν καμπαναριό, μία πέτρινη βρύση κι ένα μικρό αρχαιολογικό μουσείο.


Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 900 μέτρων και κατασκευή της ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Τροφοδοτείται από τον χείμαρρο Δόξα που ρέει στην περιοχή. Κατά το παρελθόν η λίμνη έχει πλημμυρίσει αρκετές φορές καλύπτοντας όλο τον ευρύτερο κάμπο της Φενεού και καταστρέφοντας τις καλλιέργειες των τότε κατοίκων της περιοχής. Πάνω από τη λίμνη υψώνεται σχετικά απότομα ο όγκος της Ντουρντουβάνας με υψόμετρο 2.109 μ. Από τη λίμνη ξεκινάει κι ένας χωματόδρομος βατός το καλοκαίρι αλλά αδιάβατος όταν έχει χιόνια, όπου μέσω ενός πανέμορφου δάσους μας οδηγεί στη Ζαρούχλα του Ν. Αχαΐας.

Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου. Παλαιότερα υπήρχε εκεί η Μονή Αγίου Γεωργίου αλλά λόγω των πλημμυρών μεταφέρθηκε σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από την αρχική της θέση, σε διπλανό ύψωμα.
Κατευθυνόμαστε λοιπόν αριστερά, προς το φράγμα, όπου σε 2.3 χμ έχουμε φτάσει. από εδώ η θέα προς την λίμνη και τα γύρω βουνά είναι πραγματικά εντυπωσιακή και αξέχαστη.
Το φράγμα της Λίμνης Δόξα
 

 Στον 4ο χιλιόμετρο πληροφορούμαστε είτε από το GPS μας ή από τις ταμπέλες ότι πρέπει να στρίψουμε δεξιά (και ανηφορικά) προς το ιστορικό μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου Φενεού. Εδώ η φύση είναι πανέμορφη και ξεδιπλώνεται τριγύρω μας μικτό δάσος από έλατα, πεύκα και βελανιδιές. Εδώ μπορείτε να κάνετε μια στάση για να ξαποστάσετε από την ανηφόρα και να ρίξετε μια ματιά ή να επιστρέψετε αργότερα με το αυτοκίνητο. Το αρχονταρίκι της μονής προσφέρει απίστευτη θέα στη λίμνη Δόξα. Οι πάντοτε φιλόξενοι και προσηνείς μοναχοί του θα μας κεράσουν καφεδάκι και γλυκό του κουταλιού τριαντάφυλλο. Έξω από το μοναστήρι μπορείτε να αγοράσετε τυρί, καρύδια, τα ονομαστά βραστερά φασόλια "βανίλιες" Φενεού, τσάι και άλλα τοπικά είδη από καλοσυνάτους παραγωγούς. Ας δούμε ένα όμορφο βίντεο:



Το μοναστήρι είναι ένα τριώροφο επιβλητικό κτίσμα του 17ου αιώνα.

Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στη χάρη του Αγίου Γεωργίου με τις τοιχογραφίες στο εσωτερικό της εκκλησίας να είναι εκπληκτικές ενώ η κύρια πόρτα της εκκλησίας είναι καλυμμένη από μια χρυσή εικόνα του Αγίου Γεωργίου που σου προκαλεί επιφωνήματα θαυμασμού.

Άσχετα αν κάποιος είναι θρήσκος ή όχι, μια επίσκεψη σε μοναστήρια όπως αυτό θα σε πάει πίσω στον χρόνο και θα σου θυμίσει πως επιλέγουν ακόμα και σήμερα να ζουν κάποιοι άνθρωποι.

Το μοναστήρι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην τοπική ζωή στα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας καθώς στο πατάρι της εκκλησίας, σύμφωνα με τον θρύλο, λειτουργούσε Κρυφό Σχολειό.

Τελικά ο ελλαδικός χώρος είναι ένα υπαίθριο απέραντο μουσείο ιστορίας από την εποχή του Χαλκού το 4000 π.Χ. μέχρι τις μέρες μας.


Θέα από το Αρχονταρίκι που κόβει την ανάσα.

Φροντισμένο όσο γίνεται το μοναστήρι, συγκινεί η προσπάθεια των ανθρώπων που ζουν εδώ.

Δεν θα είχα καλύτερο από το να ξυπνάω και να πίνω καφεδάκι με αυτή την θέα. Τυχεροί οι μοναχοί!
Στα μισά του 6ου χιλιομέτρου έχουμε ήδη καλύψει τα 3/4 της περιφέρειας της λίμνης και τώρα θα μπούμε σε ένα μονοπάτι με χωματόδρομο για να ζήσουμε την συγκίνηση του να "αφήνεσαι στην αγκαλιά του δάσους".

Στρίβοντας στο μονοπάτι η λίμνη αστράφτει πίσω μας.

Ρουφήξτε αναπνέοντας την ενέργεια και το οξυγόνο από τα πανέμορφα αυτά δέντρα του δάσους.

Εδώ μέχρι και η λάσπες μοιάζουν με έργο τέχνης.


Ένα "μεταξένιο" μανιτάρι!

Η λίμνη στέκει πάντα στην θέση της λαμπιρίζοντας!
Αν η ανηφόρα μας φαίνεται υπερβολική ή έχει λάσπες μπορούμε να επιστρέψουμε στον χωματόδρομο και να προσαρμόσουμε ανάλογα την διαδρομή μας.
Η λίμνη Δόξα από ψηλά!

Η περιοχή εκτείνεται σε ένα μεγάλο τριγωνικό οροπέδιο ,με φυσικά όρια τρία βουνά με πυκνά δάση, την Κυλλήνη βόρεια, τον Ολίγυρτο ανατολικά-νότια και την οροσειρά του Χελμού δυτικά.

Η ιστορία της λίμνης είναι πολύ παλιά και σύμφωνα με μαρτυρίες από τον 4ο π.Χ αιώνα αναφέρεται ότι η λίμνη άλλοτε κατέκλυζε τον κάμπο και έκανε καταστροφές κι άλλοτε άδειαζε. Οι ποταμοί Δόξας και Όλβιος μετέφεραν εκεί τα νερά τους, μετατρέποντας την, κάθε χειμώνα σε λίμνη.


Στο blog του Κώστα Λαδά, πέρα από υπέροχες φωτογραφίες της λίμνης και της περιοχής, μπορείτε να μάθετε τι κρύβεται κάτω από τα γαλαζοπράσινα νερά και να δείτε εικόνες από το βυθισμένο παλαιομονάστηρο. ΕΔΩ

Τέτοιες στιγμές που ατενίζεις αυτό το πρόσωπο της φύσης υπάρχει μόνο μια μαγεία, ο Θεός και εσύ, ο ανώτερος εαυτός σου. ούτε άγχος, ούτε κρίση, ούτε τίποτα.
Σύμφωνα με το μύθο οι καταβόθρες όπου εξαφανίζονταν τα νερά της λίμνης ήταν οι πύλες του Άδη.
Photo Credit Kostas Ladas
Η εξόρμηση μας στην λίμνη δόξα συνδυάζεται τέλεια με μια βόλτα΄η διαμονή στα Τρίκαλα Κορινθίας, ένα πέρασμα από τα γύρω χωριά, όπως η Γκούρα, η Φενεός, το Μεσινό. Στην επιστροφή μας μπορούμε να περάσουμε από την Λίμνη Στυμφαλία που βρίσκεται σχετικά κοντά και να καταλήξουμε στον δρόμο της Νεμέας για να πάμε Αθήνα.

Πόσο μεγάλη αξία έχει να θυμάσαι ξανά ότι ο κόσμος και η πλάση όλη είναι ένα θαύμα. Του οποίου αναπόσπαστο μέρος είσαι και εσύ, σαν ζωντανή οντότητα που αλληλεπιδρά...

Με γεμάτες τις μπαταρίες από ενέργεια, το μυαλό από εικόνες και την καρδιά από αγνά συναισθήματα και πληρότητα επιστρέφουμε στην έδρα μας. Πάμε γι άλλα...!

Εμπλουτισμένο με πληροφορίες από:
Λίμνη Δόξα wiki
Πάρτε τα βουνά
Travelstories
Kostas Ladas

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Facebook